11 Mart 2011 Cuma

Benden İçeri


“Ne alemsin sen be kızım!” dediler kadına.

“Evet” dedi kadın. “Bir alemim ben! Alem benim içimde, ben de O’nun alemiyim!”

“Ne alemi var şimdi bunların?” dediler...

Kadın sustu. “Benim alemim” diye düşündü, “sizinki ile aynı değil belli. O zaman siz “alemin keyfi yerinde” tiplerdensiniz. Siz bildiğiniz gibi olun, ben de bildiğim gibi. Herkes kendi aleminde kalsın madem”.

“Sen, kendinde değilsin” dediler...

“Bir anlamda” dedi kadın “ama ben GERÇEK BEN’i arıyorum”. “Çünkü”, dedi:

beni bende deme bende değilim
bir ben vardır bende benden içeri

Sonra alemlerden alem beğendi kendine. Bir merdivenden yavaş yavaş aşağıya indi. Eski Ben’lerini gördü tek tek. Teşekkür etti hepsine ve “iyi ki vardınız ve beni bugünkü ben yaptınız” dedi. Sonra eski yol arkadaşlarını selamladı ve onlara da teşekkür etti. Onu üzenleri bir bir affetti. Hepsi onu bugüne taşımak için birer araçtılar çünkü. Ardından yeni yol arkadaşlarının elini tuttu. Bir süre, belki de sonsuza dek birlikte yürüyecekleri için güvenle tuttu bu elleri. Sonra bir şarkı söylemeye başladı tüm yol arkadaşlarıyla birlikte:

Bir ben var ki benim içimde
Benden öte benden ziyade
Bir sen var ki senin içinde
Senden öte senden ziyade

Sonra bir kez daha niyet etti, bir ağaç değil bir yıldız olmaya. Yere bağlanmadan ve kök salmadan ama daima sonsuzluğa ait bir yıldız olmaya.

Ben beni bilirim, gel gör anlatamam!

1 comments:

HayatVEtavla dedi ki...

Bir ben var bende benden içeri, gel gör çoğu zaman ben de tanıyamam. :)

Yorum Gönder

Related Posts with Thumbnails

.