9 Şubat 2011 Çarşamba

Saklambaç



Gördüm seni!

Belki kafam karışık, gönlüm dolaşık bu aralar. Bilemiyorum o yüzden tam olarak nerede gördüğümü... Çok üzgünüm!Belki rüyamda, belki evimin kapısını açarken, belki bir gazetede veya okuduğum bir kitabın kahramanında, belki şu pastanede oturmuş çayımı yudmlarken yada işyerinde çalışırken, ama eminim gördüm seni. Yok, yanılmış olamam.

Herkes de olabilirdin, hiç kimse de!

Tek bildiğim gördüğümdü işte.

Belki eski bir yaşamdan, belki de hatırlamadığım bir gelecekten tanıyordum seni. Hemen tanıdım ama ve bir garip oldum nedense. Adını bilemiyorum bu duygunun da o yüzden "garip" diyorum sadece. Gördüğüm seni beğendim mi yoksa senden uzaklaşmam gerektiğini mi düşündüm bilemedim. 

Sonra kendi kendime dedim ki, dön de bir daha bak. Bir sağından, bir solundan baktım. Altından, üstünden, yanından, yörenden... Bir baktım ki daha birkaç dakika önce tek bir açıdan baktığım için belki midem kalkmış, belki pırpır etmiş yüreğim, belki de tırsmışım senden. 

Sen de benim gibi bir garipmişsin de meğer beni "garip" hissettiren de buymuş!

Sen de beni gördün biliyorum. Peki bana hangi gözle baktın? Kaşıma gözüme, saçıma başıma değil, içime baktın mı dört bir yanından? Kendi korkularını, önyargılarını gördün mü bende? Eksiklerini ve fazlalarını? İncinmiş yanlarını ve en cesur adımlarını? Gördüğün korkuttu mu seni? Peki ya düşündün mü hiç bakış açını değiştirmeyi? Belki diğer bir yandan baksak pek sevecektik birbirimizi.

Hep eksilerimizi, eksiklerimizi veya bize ağır gelecek fazlalıklarımızı mı görüyorduk da ondan mı saklanıyorduk asırlardır birbirimizden? Sen ve Ben olarak saklansak da belli deneyimleri üçüncü tekil şahıslarla yaşamadığımızı mı sanıyorduk?

Saklanamadığımız birileri oluyordu elbet, bizi de birileri bulacak ve biz de gözümüzü kapatıp içimizden saymaya başlayacaktık da birbirimizin oyununda olmayacaktık, ha?

Sen'li Ben'li bir Özdemir Asaf şiiri gibiydik işte. Baktığım her yerde, her insanda, her olayda kendimi görmeye başlamış, senin de ben de kendini görmeni istemiştim aslında.

Hah hatırladım işte seni nerede gördüğümü.

Seni bende gördüm... 

Herkes de olabilirdin, hiç kimse de!

Sobe!

Ebe sensin şimdi, hadi bul beni...

2 comments:

Aslısın dedi ki...

Şşşş nnooluyooo?

Sibel dedi ki...

yok birsey! noldu ki?
sadece yaşamıma giren, kızdığım, sevdiğim, acıdığım vs her ınsanda benden bir parça olduğunu farkettim. o kadar...
ama haklısın, birçok kisi farklı anlamlar çıkardı bu yazıdan.

Yorum Gönder

Related Posts with Thumbnails

.