9 Aralık 2010 Perşembe

Zirve


Önümüze tırmanılması gereken bir sürü tepe konmuş nasıl olmuşsa. Bir Oğlak gibi hep zirveyi zorlamamız istenmiş ve Satürn’ü tepemizde korku duyulan bir eski zaman öğretmeni gibi elinde değneğiyle duruyor sanmışız.

En saygılı evlat olmalısın!
En çalışkan öğrenci olmalısın!
En hanım kız olmalısın!
En başarılı olmalısın işinde!
En uyumlu olmalısın eşinle!

Olmazsam ne olur?


- Suç işlersin!
- Cezalandırılırsın!
- İstenmez ve sevilmezsin!
- SEVİLMEZSİN!
- SEVİLMEZSİN!

Peki ya çok iyi bir insan olsam, kalbim çok temiz olsa, karıncayı bile incitmesem, yalan dolan nedir bilmesem fakat biraz hovarda olsam, vasat olsam veya bazen unutsam ödevlerimi yapmayı?

- Olmaaaz!!! Sen her konuda en iyi olmalısın!

Evde, okulda, her yerde sevgi ile değil korku ile büyütülmüşüz ve kimse bize “KENDİN OLMALISIN” dememiş.

Kendi olmaya niyetlenenler ya asi damgası yemiş ya öğrenme özürlü olarak görülmüş yada uslanmayan çocuk olmuş.

Koşulsuz sevginin ne demek olduğu bilinmediğimizden korku ile karışık duyguları saygı ve hatta sevgi sanmışız. Sonundaki cezadan korkmuşuz hep. Yalnız kalmaktan, sevilmemekten, yadırganmaktan, sürüdeki farklı koyun olmaktan, toplumun dışlamasından, ONAYLANMAMAKTAN!

Zirve denen yerin aslında dağın bütününün en dar yeri olduğunu ve buraya herkesin birarada sığamayacağını kimse bilmiyormuş. Asıl kimse bilmiyormuş, herkesin farklı bir zirvesi olabileceğini.

Belki bizden beklenen standartlara uyduğumuz noktalar olmuştur; bir yerlere tırmanmış, kimi başarılar elde etmiş olabiliriz. Ancak başkalarının beklentilerini karşılayıp kendi yüreğimizin ve ruhumuzun arzularına ulaşamadığımızdan kendini gerçekleştiremeyen mutsuz insanlar topluluğu içinde kalıvermişiz sonunda. Çoluğa çocuğa karışınca dünyadan elini eteğini çeken, emekli olduğunda koskoca bir boşluğa düşen ve mutsuz, hep mutsuz insanlar olup çıkmışız.

Elimdeki Yay ile nereye atacağıma karar verdim okumu. Korkulara atıyorum ve taa kalbinden vuruyorum onları işte tam şimdi, şu anda!

Kendi zirveme ulaşmak için sıkı sıkı tutunuyorum ipe ve yukarıya doğru çekiyorum kendimi. Ulaştığımda elimi göğe uzatıp kendi yıldızımı yakalayacak ve sonsuz huzura kavuşacağım.

Biliyorum!

2 comments:

Aslısın dedi ki...

Hadi Sibel'im yap da ben de arkandan geleyim, ha gayret!

Sibel dedi ki...

Biz bunu yaparız be Aslım!

Yorum Gönder

Related Posts with Thumbnails

.