17 Ekim 2010 Pazar

Kelimelerin ardından


Tam da kelimelerin peşine düştüğüm bir zamandı. Bana gelmesi gereken mesajları belki bir kitapta, belki radyo dinlerken, belki bir arkadaş sohbetinde, belki de bir sokak tabelasında bulabilirdim.

Geçen hafta gitmeye niyetlendiğim ancak bugüne kısmet olan filme girerken bu hafta kelimelerin peşine düştüğümü unutmuştum aslında. Sonra nasıl olduysa birbiri ardına içime işleyen sözleri çantamdan çıkardığım kalemle bir alışveriş fişinin arkasına yazarken buldum kendimi.

"Yıkım, bir hediyedir. Yıkım, dönüşüme giden yoldur." diye başladı notlarım ve ardı kesilmedi.

Yaşam, kelimelerden ibaretti. Deneyimlerimizi tanımlamak için kelimelere başvuruyorduk ve bu kelimeler bizi bir köpeğin yularından çekermişçesine zalimce istemediğimiz yönlere de çekebiliyordu. O yüzden önemliydi, doğru kelimeleri seçmek. Her bir kelime bir duaydı çünkü ve her sözümüzü dua kabul edip yerine getirmeye didiniyordu melekler. Söylediğimize ve hatta düşündüğümüze dikkat etmeniz gerekiyordu, zira gerçeğe dönüşebilirdi dudaklarımızdan dökülen ve hatta dökülmeyen cümleler.

Başkalarını affetmemiz kolaydı da, kendimizi affetmekti asıl marifet. Kendimizi affetmeyi becerdiğimizde, karşımıza çıkan her ipucunu bir işaret, her insanı bir öğretmen olarak görmeye başladığımızda ise güzellikler seriliveriyordu önümüze. "Per chi?"* diye sormamamız gerekiyordu. Öncelikle kendimiz için yapmamız gerekenler vardı. Yeniden sevmekten korkmamamız gerekiyordu! Ve aşk için dengeyi yitirmek dengeli bir yaşamın parçasıydı!

Ben de Liz gibi "kendi kelimesini arayan kadın"dım. Kimi içsel, kimi dışsal yolculuklarda arıyordu kendi kelimesini. O, uzak seyahatlerde bir yandan da kendi içine döndüğünde buldu sonunda. Hem fonetiği güzel, hem de anlamı söylendiği bağlamda güzelleşen bir kelimeydi bulduğu.

Beni karşı kıyıya geçirecek kelimenin peşindeyim şimdi. Bir duyan, gören olursa haber versin!

*Per chi: İtalyanca- Kim için? Yanıt: Benim için!

3 comments:

Aslı dedi ki...

Kitabı okuyorum, filmi izlemeden önce okumak istiyorum. Kendi kelimemi ararken nasıl zorlandım. Huzurdan, tutkuya alakasız yerlere girdim çıktım ve emin olamadım. Buluruz umarım, içimizdeki gücün büyüklüğünü asla aklımızdan çıkarmadan hem de.

Billur dedi ki...

kelimeyi söylüyorummmmmmm

accorgersi

Sibel dedi ki...

Aslım, sana buldum ben kelimemi demek için bekliyordum ki Billur deyiverdi: Ne güzel "accorgersi"!
Sağol, Billy the Kid! Çok güzel uydu bu bana!

Yorum Gönder

Related Posts with Thumbnails

.